Kontrast
A+ A+ A+
Facebook

Zespół Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych

im. Tadeusza Kościuszki

w Tarnowie ul. Sanguszków 28
Technikum nr 9 Branżowa Szkoła I stopnia nr 7
Godło Polska

Historia szkoły

Funkcjonujący obecnie Zespół Szkół Ekonomiczno-Ogrodniczych, mający siedzibę w dawnym pałacu Sanguszków w Gumniskach, ma bogatą historię, sięgającą XIX wieku. Wtedy to, w roku 1881, powstał w Tarnowie Zakład Sadowniczo-Ogrodniczy, kształcący ogrodników, ze względu na duże zapotrzebowanie na fachowców w tym zawodzie. Z czasem placówka przyjęła nazwę Krakowa Szkoła Ogrodnicza. Cykl kształcenia trwał w niej  trzy lata. Pierwszym dyrektorem szkoły został Wojciech Maciaszek, absolwent Ecole National de Versaille. Szkoła osiągała wówczas znakomite wyniki w uprawach sadowniczych o czym świadczy zaprezentowanie w 1902 r. na Wystawie Sadowniczo-Ogrodniczej w Tarnowie kilkudziesięciu odmian jabłek i gruszek.

Sukcesy szkoły w zakresie ogrodnictwa inspirowały w okresie międzywojennym miasto i powiat tarnowski. Organizowano wtedy liczne ogrodnicze przedsięwzięcia, między innymi wystawy ogrodnicze, święto sadzenia drzew przy drogach, zakładanie sadów chłopskich w okolicy.

I wojna światowa przerwała działalność dydaktyczną szkoły, wznowioną w 1919 r. W kolejnych latach placówka skupiała się na działalności sadowniczej i szkółkarskiej - z dużymi sukcesami.

W czasie II wojny światowej szkoła zwana już Państwową Szkołą Ogrodniczą, kontynuowała – za zgodą okupanta swoją działalność. Mimo, że część budynku szkoły zajęli Niemcy, uczono wówczas nawet ojczystej literatury, zachowana też została baza dydaktyczna dla nauki zawodu czyli ogrody szkolne.

historia1.jpg

Po wojnie placówka o nowej nazwie: Tarnowska Szkoła Ogrodnicza, zyskała siedzibę w neoklasycystycznym pałacu książąt Sanguszków w Gumniskach z bazą dydaktyczną, którą stanowiło 100 ha ziemi z niegdysiejszych książęcych dóbr. Patronem szkoły został Tadeusz Kościuszko. 24 listopada 1946 r. w momencie nadania szkole jego imienia – lokalna społeczność ofiarowała popiersie Naczelnika – dłuta Jerzego Popiela. Umieszczono je nad kominkiem w dawnej sieni pałacowej, gdzie stoi do dziś.

W ciągu lat uległa zmianie struktura kształcenia, zmieniała się nazwa szkoły, wprowadzono obok ogrodniczego, kształcenie rolnicze. Nauka mogła się odbywać także w trybie korespondencyjnym i zaocznym dla dorosłych.

W 1975 r. powołano Zespól Szkół Ogrodniczo-Rolniczych, w skład którego wchodziły także szkoły filialne w okolicach Tarnowa oraz Wydział Zaoczny. W owym czasie szkoła dysponowała znacznym gospodarstwem pomocniczym dostosowanym do celów produkcyjnych i dydaktycznych. Z czasem wybudowano internat dla młodzieży na 220 miejsc. Powstały także pracownie przedmiotowe wyposażane stopniowo w środki dydaktyczne.

W ciągu wielu lat działalności powojennej szkoła dała się poznać w środowisku jako miejsce kultury. Od 1975 r. organizowano cykliczne wystawy bukieciarskie z suchych i żywych roślin. Z czasem wystawom zaczęły towarzyszyć wernisaże, koncerty, recytacje poezji. Młodzież rozwijała swe pasje artystyczne na warsztatach florystycznych, tworzyła piękne bukiety, stroiki bożonarodzeniowe, palmy wielkanocne, które eksponowano w szkole i poza nią, nawet na Węgrzech i na Ukrainie. Umiejętności zawodowe ogrodnicze, uczniowie doskonalili na praktykach zagranicznych na Węgrzech i w Niemczech.

Rozwój szkoły zmierzał przez lata w kierunku kształcenia kompetentnych ogrodników – co było związane z ówczesnymi możliwościami odnalezienia się w tym zawodzie na rynku pracy. Jednak w latach dziewięćdziesiątych, szkoła znalazła się w obliczu przemian gospodarczych i społecznych, toteż musiała przystosować się do nowej rzeczywistości.

Placówkę przemianowano na Zespół Szkół Ekonomiczno – Ogrodniczych, po tym jak uruchomiono nową formę kształcenia: 4 - letnie  Liceum Ekonomiczne. Wkrótce wprowadzono tez klasę o profilu agrobiznes.

Obecnie oblicze szkoły jest wynikiem wielu zmian, jakie następowały w ostatnich latach w zakresie struktury placówki, lat nauki, form działalności. Na charakter kształcenia w szkole miały wpływ zmiany rynkowe i zainteresowanie młodzieży zawodami. Placówka przestała być szkołą o profilu wyłącznie ogrodniczym, stała się otwarta na nowe pomysły edukacyjne. W ciągu ostatnich lat profile kształcenia dostosowywano do potrzeb młodzieży, która mogła uczęszczać do klas uczących takich zawodów jak: technik ekonomista, technik ogrodnik czy architektury krajobrazu, technik żywienia, obsługi turystycznej, hotelarstwa czy mechanizacji rolnictwa. Nie ma obecnie gospodarstwa pomocniczego, które zostało zlikwidowane na mocy ustawy z dn. 27 sierpnia 2009 r.

Szkoła stale unowocześnia swą bazę dydaktyczną. Podejmuje też cykliczne działania rozwijające kreatywność uczniów i nauczycieli.

Do najważniejszych należą coroczne przedsięwzięcia takie jak: Forum Europejskie, Piknik Ogrodniczy, Bieg Sanguszków oraz inicjatywa mająca na celu spotkania z ciekawymi ludźmi – Nasz Gość. Ponadto oferuje się młodzieży wyjścia do kina, teatru muzeów pozwala rozwijać talenty poprzez różnorodne konkursy, wystawy, występy świąteczne. Niedługo szkoła będzie świętowała 140 lat swego istnienia.

opracowała: mgr Agnieszka Klugiewicz

fotografie z prywatnego archiwum pani Agnieszki Klugiewicz

do góry